به تماشای گل و لاله و ریحان نرود

هر که رخسار تو بیند به گلستان نرود

هر که درد تو کشد از پی درمان نرود

آنکه در خانه دمی با تو به خلوت بنشست

خضر اگر لعل روان بخش تو را دریابد

بار دیگر به لب چشمه حیوان نرود

گر نه امید لقای تو بود در جنت