گر نه از خانه همان به که به میدان نرود

گر نه امید لقای تو بود در جنت

هیچ عاشق به سوی روضه رضوان نرود

مرد باید که ز شمشیر نگرداند روی

هوسم بود که در کیش غمت کشته شوم

لیکن این لاشه ضعیف است و به قربان نرود

در ازل بر دل ما عشق تو داغی بنهاد