باطنست او وز همه ظاهر تو راست

آب ما از چشمه حیوان بود

چشم عالم روشن است از نور او

روشنی چشم مردم آن بود

این چنین پیدا چنان پنهان بود

خوش حبابی پر کن از آب حیات

هر دو را می بین که او یکسان بود