روی چون ماهان بود تازه مدام

زانکه درد درد او درمان بود

گنج عشق او بجو در کنج دل

گنج او کنج دل ویران بود

هر که او امروز در ماهان بود

سید مستان ما دانی که کیست

آنکه دایم مست با مستان بود