هرکه او با آینه یک رو بود

چشم ما روشن به نور او بود

هرچه می بینم از آن نیکو بود

آینه یک رو نماید در نظر

غیر او چون نیست در دار وجود

چشم ما بر روی غیری چو بود

رشته یک تو چرا بینی دو بود