ز آفتاب حسن او هر ذره ای

هرچه ما را می رسد از او بود

چون از او باشد همه نیکو بود

روشنش بنگر که آن مه رو بود

ما به او موجود و او پیدا به ما

خود نباشد هر که او بی او بود