هر که را سودای او بر سر بود

عاشقی از عاقلی خوشتر بود

غرقه دریای ما خوشتر بود

یک سر مو میل غیری کی کند

عقل را نقش و خیالی دیگر است

ذوق عشق و حال او دیگر بود

ای که گوئی ترک غیر او بگو