عقل را نقش و خیالی دیگر است

غرقه دریای ما خوشتر بود

یک سر مو میل غیری کی کند

هر که را سودای او بر سر بود

ذوق عشق و حال او دیگر بود

ای که گوئی ترک غیر او بگو

هرچه فرمائی بگویم گر بود