زاهد ار جنت فردوس به جان می جوید

میخورم باده و جانم به مناجات بود

نامراد از در ما باز نگردیده کسی

در میخانه ما قبله حاجات بود

جنت عاشق سرمست خرابات بود

سخنی از دل و دلدار بجان می گویم

سخنم از سر صدق است و کرامات بود