هر که بر خاک درش افتد چو ما

چشم بینائی که بر او اوفتد

سر نهد بر پاش و بر رو اوفتد

مسکن او جای نیکو اوفتد

آفتابست او و عالم سایه بان

نور او بر ما و بر تو اوفتد