سخت بی شرمست از آن رو پرده ما می درد

عقل مخمور است و مستان را به قاضی می برد

رند و سرمست مناجاتیم و با ساقی حریف

فارغ است از ریش قاضی هر که او می می خورد

ای که گوئی دل به دلبر می فروشد جان من