به لابه گفتمش ای ماه رخ چه باشد اگر

کنون بجز دل خوش هیچ در نمی باید

جمیله ایست عروس جهان ولی هش دار

که این مخدره در عقد کس نمی آید

به یک شکر ز تو دلخسته ای بیاساید

به خنده گفت که حافظ خدای را مپسند

که بوسه تو رخ ماه را بیالاید