دست ما و دامن او آب چشم و خاک راه

وین دل دریا دل ما سوی ماوا می کشد

مشکل ما چون که حلوای لبش حل می کند

دور نبود خاطر ما گر به حلوا می کشد

گرچه سرو قامت او دامن از ما می کشد

جذبه او می کشد ما را به میخانه مدام

ما از آن خوش می رویم آنجا که ما را می کشد