به بوی سنبل زلفش دماغ عقل مفتون شد

به عشق چهره لیلی دل بیچاره مجنون شد

چو بلبل درگلستان سر کویش همی نالم

ازآندم کز غم عشقش دلم چون غنچه پرخون شد

همی گویم که درد دل به وصل او دوا سازم