آفتابی است که از مشرق جان می تابد

به سراپرده میخانه روان خواهد شد

گر بگویند که فرما و بیا مستانه

زند انگشت خوشی رقص کنان خواهد شد

گرچه از دیده ما باز نهان خواهد شد

همه عالم چو بود آینه حضرت او

در همه آینه بر خود نگران خواهد شد