که درد درد او ما را به از صاف دوا باشد

خراباتست و ما سرمست و ساقی جام می بر دست

ز می توبه در این حالت به نزد ما خطا باشد

بیا و دردی دردش به دست دردمندان ده

به تیغ عشق اگر کشته شوی چون ما غنیمت دان

که جانت زنده جاوید و جانان خونبها باشد

ز نور آفتاب او همه عالم منور شد