ز آب چشم ما دایم بود خوش روی ما تازه

نظر باز خوشی باشی چو منظورت نکو باشد

خیالش نقش می بندم به هر صورت که پیش آید

کجا غیری توان دیدن چو هر چه هست او باشد

چو خوشروئی که پیوسته چو ما با آبرو باشد

بیا و خرقه خود را به آب می نمازی کن

چو جان ما گرت میلی به سوی شست و شو باشد