در آن حضرت که غیر او نگنجد غیر او غیری

چو خوشروئی که پیوسته چو ما با آبرو باشد

بیا و خرقه خود را به آب می نمازی کن

چو جان ما گرت میلی به سوی شست و شو باشد

چه جای این و آن دارد چه قدر ما و تو باشد

خراباتست و ما سرمست و ساقی جام می بر دست

نیاید عقل اگر آید مگر خواجه ولو باشد