دل به میخانه فتاد و خاطرش آنجا نشست

این عنایت بین که او با چشم بینا می کند

شرح اسما می نویسد دل به لوح جان ما

عاشقانه روز و شب احصای اسما می کند

دائما جائی چنان از ما تمنا می کند

هر نفس آئینه دل نور می بخشد به دل

وه چه حسنست اینکه او هر لحظه پیدا می کند