عشق سرمست است و درکوی مغان دارد وطن

سود می یابد در این سودا تجارت می کند

هر که درد درد عشق او به درمان می دهد

بی خبر در دین و در دنیا خسارت می کند

می زند خوش چشمکی ما را اشارت می کند

خلوت ما قبله حاجات سرمستان بود

هر کجا رندیست می آید زیارت می کند