مرغی کز آشیانه توحید بر پرد

ما چون نبییم و همدم نائی لطف او

هر دم دمی جدید درین نی همی دمد

در دام ما درآید و دانه خورد ز ما

سید که میر مجلس مستان عالم است

با ما حریف باشد از این جام می خورد