در دو جهان خدا یکی نیست در آن یکی شکی

پیش یکی گرفته ام ساغر می مدام صد

نام یکی اگر یکی صد نهد ای عزیز من

صد نشود حقیقتش یک بود او به نام صد

ملک بسی ملک یکی شاه بسی غلام صد

عاشق و مست و واله هم همدم نعمه اللهم

نوش کنم به عشق او ساغر می به کام صد