آفتابی است که از مشرق جان می تابد

عقل مخمور ندانم که چه در سر دارد

لب بنه بر لب ما آب حیاتی می نوش

زانکه زان آب حیات این لب ما تر دارد

نور او آینه ماه منور دارد

قول مستانه ما ملک جهان را بگرفت

این چنین گفته که در کاغذ و دفتر دارد