توچه دانی که دل از عشق چه حالت دارد

ساقیا ساغر می ده که لبم بی لب جام

به سر جمله مستان که سلامت دارد

برو ای عقل که من مستم و تو مخموری

نعمت الله سخنش آب حیاتی است روان

روح بخشد چه نصیبی ز زلالت دارد