کشته عشق تو جاوید حیاتی دارد

بسته بند بلای تو نجاتی دارد

خسته رنج غم تو درجاتی دارد

هر که شد مرده درد تو نمیرد هرگز

طاق ابروی تو محراب دل ماست از آن

روز و شب خاطر ما میل صلاتی دارد

کفر زلف تو که ایمان رخت می پوشد