سیئاتی است خیال حسناتی دارد

طاق ابروی تو محراب دل ماست از آن

روز و شب خاطر ما میل صلاتی دارد

کفر زلف تو که ایمان رخت می پوشد

گر قدم رنجه کنی بر سر آبی باری

در نظر دیده ما آب فراتی دارد

به جفا از سر کوی تو دل از جا نرود