بیداد مکن جان برادر به حقیقت

کو کوه عذابی به عوض در گذر آرد

چوبی که زنی بر کف پائی به تظلم

بی شک و یقین دردسری را به سر آرد

بیداد پدر زحمت آن بر پسر آرد

گربنده سید شوی و تابع جدش

از ابر وجودت مه تابنده برآرد