یک دمی بی عشق او گر عمر رفت

جامه جان بر تن خود می درد

هر که او غم می خورد در عشق او

شادمان از خویشتن او برخورد

عاشق آن دم را ز عمرش نشمرد

می فروش ار می فروشد گوبیا

هرچه دارد نعمت الله می خرد