منور ساز مردم را و هم خلوتسرای خود

بیا ای نور چشم ما و خوش بنشین به جای خود

ز سلطانی این دنیا چه حاصل ای امیر من

چرا چون ما و جد ما نباشی پادشای خود

بیا و دردی ما را ز دست ما روان درکش