و گر درد دلی داری ز خود می جو دوای خود

ز سلطانی این دنیا چه حاصل ای امیر من

چرا چون ما و جد ما نباشی پادشای خود

بیا و دردی ما را ز دست ما روان درکش

گلستانست و بلبل مست و ساقی جام می بر دست

حریف باده نوشانیم و خوشوقت از نوای خود

چرا مخمور می گردی بیا و همدم ما شو