بود مخموری و مستی می فروخت

خواجه غافل برفت و جان سپرد

بی خبر از معرفت چیزی نبرد

صاف می پنداشت می نوشید درد

شیشه پندار می بودش به دست

اوفتاد و شیشه اش شد خرد و مرد