صوفیان پوشند صوف خدمتش

صاف می پنداشت می نوشید درد

شیشه پندار می بودش به دست

اوفتاد و شیشه اش شد خرد و مرد

صوفئی بودی که می پوشید برد

هر نفس نوعی دگر گفتی سرود

گه ز لر گفتی سخن گاهی ز کرد