به لب خشک باده پیماید

در میخانه او به ما بگشود

این چنین در ، جز او که بگشاید

عشق مست است و عقل مخمورست

هر که با جام می شود همدم

یک دم از عمر خود بیاساید

بنده سیدم که از کرمش