خوش جام حبابی است که پر آب حیاتست

همسایه در این سایه به اصحاب نماید

هر ذره ز خورشید جمالش که نموده

نوری است که در صورت مهتاب نماید

از غایت لطف است که آن آب نماید

یک نقطه اصلی است کتبخانه و فرعش

حرفی است که صد فصل ز هر باب نماید