مجلس عشقست و ساقی در حضور

آفریننده به لطفش آفرید

عاشق سرمست در کوی مغان

فارغ است از بایزید و از یزید

ذوق یاران باد یارب بر مزید

دیده روشن که دیده روی او

در چنان دیده بود نورش پدید