سخن عاقل دیوانه به دیوانه برید

گنج عشقست که در کنج دل ویرانست

نقد گنجنیه ما از دل ویرانه برید

عاقل آنست که دیوانه عشق است چو ما

دل مردان خدا هر که برد خوش باشد

گو بیائید و برید آن دل و مردانه برید

گوشه خلوت میخانه مقامی امن است