ساقیا آن قدح آینه کردار بیار

کام جان تلخ شد از صبر که کردم بی دوست

عشوه ای زان لب شیرین شکربار بیار

روزگاریست که دل چهره مقصود ندید

دلق حافظ به چه ارزد به می اش رنگین کن

وان گهش مست و خراب از سر بازار بیار