ما چو دادیم دل و دیده به طوفان بلا

روی بنمای و وجود خودم از یاد ببر

خرمن سوختگان را همه گو باد ببر

گو بیا سیل غم و خانه ز بنیاد ببر

زلف چون عنبر خامش که ببوید هیهات

ای دل خام طمع این سخن از یاد ببر