بر سر دار فنا نه قدمی مردانه

ور تو را درد دلی نیست دوا را بگذار

گوشه خلوت میخانه اگر می جوئی

عاشقانه به طلب هر دو سرا را بگذار

بلکه از من شنو و دار بقا را بگذار

فازغ از هر دو سرائیم خدا می داند

گر تو اینها طلبی صحبت ما را بگذار