بجو آن گنج سلطانی ز گنج شایگان بگذر

اگر مست خوشی بینی به چشم خویش بنشانش

و گر مخمور پیش آید مبین او را روان بگذر

در آ در کنج دل بنشین که دل گنجینه شاه است

چو سید طالب او شو که مطلوبی شوی چون او

طلب کن آنکه می دانی بیا از این و آن بگذر