بر در میخانه مست افتاده ایم

این نشان بی نشان است ای پسر

هر که بینی دامن او را بگیر

حضرت او جو که آن است ای پسر

جای ما کوی مغان است ای پسر

او یکی و آینه دارد هزار

در همه بر ما عیان است ای پسر