می دوساله و محبوب چارده ساله

حسود گو کرم آصفی ببین و بمیر

به عزم توبه نهادم قدح ز کف صد بار

ولی کرشمه ساقی نمی کند تقصیر

همین بس است مرا صحبت صغیر و کبیر

دل رمیده ما را که پیش می گیرد

خبر دهید به مجنون خسته از زنجیر