عاقلی گر عالم عالم بود

جان که باشد دل کدام است ای پسر

جام ما باشد حبابی پر ز آب

باده ما عین جام است ای پسر

نزد عاشق ناتمام است ای پسر

هر یکی را یک دو روزی دور اوست

دور ما اما مدام است ای پسر