از این دریای بی پایان بود این چشمها خوشتر

ز آب چشم ما هر سو روان آبی است گر جوئی

خوشست این چشمه روشن ببین درچشم ما خوشتر

محیط عشق موجی زد همه عالم شده سیراب

حدیث جنت و حوران مگو در مجلس رندان

در آ در بزم سرمستان که اینجا حالیا خوشتر

به فرمان خدا ساقی مدامم جام می بخشد