در کوی مغان عاشق و مستیم دگر بار

ما و بت ترسا بچه و کوی خرابات

زنار سر زلف ببستیم دگر بار

با محتسب شهر بگوئید که رندیم

از عقل پریشان که مرا دردسری بود

المنه لله که برستیم دگر بار

سر حلقه رندان خرابات جهانیم