ما را به لب جوی مجو زان که به مردی

خود را به خدائی نپرستیم دگر بار

در دیده ما نقش خیالی است نظر کن

کان نقش خیالیست که بستیم دگر بار

چون سید از این جوی بجستیم دگر بار