بی طاق ابروی تو نماز مرا جواز

دل کز طواف کعبه کویت وقوف یافت

از شوق آن حریم ندارد سر حجاز

هر دم به خون دیده چه حاجت وضو چو نیست

چون باده باز بر سر خم رفت کف زنان

حافظ که دوش از لب ساقی شنید راز