چون باده باز بر سر خم رفت کف زنان

از شوق آن حریم ندارد سر حجاز

هر دم به خون دیده چه حاجت وضو چو نیست

بی طاق ابروی تو نماز مرا جواز

حافظ که دوش از لب ساقی شنید راز