ز ذوق گفته ام این شعر بشنو از سر ذوق

عجب بود که یکی از یکی بود مستور

به نور طلعت او روشن است دیده من

ببین که در همه عالم جز او که دارد نور

کسی که ذوق ندارد ز بزم ما گو دور

مقام اهل دلانست صحبت جانم

چه جای روضه رضوان چه قدر حور و قصور