بدان مثل که شب آبستن است روز از تو

ز خیل شادی روم رخت زداید باز

به پیش آینه دل هر آن چه می دارم

بجز خیال جمالت نمی نماید باز

ستاره می شمرم تا که شب چه زاید باز

بیا که بلبل مطبوع خاطر حافظ

به بوی گلبن وصل تو می سراید باز